Sernik wiedeński klasyczny

Masło wyciągnij z lodówki 2 godziny wcześniej — musi być miękkie (ale nie roztopione!).

Piekarnik nagrzej do 180°C (góra-dół). Na dno postaw małą żaroodporną miseczkę z wrzącą wodą — to nasza "kąpiel wodna na sucho."

Formę wyłóż papierem do pieczenia (zgnieć go w kulkę i rozłóż — będzie miękki i przylgnie). Boki natłuść masłem i oprósz mąką.

Masło ubijaj mikserem na średnich obrotach przez 5 minut — aż stanie się jasne i puszyste.

Jajka oddziel — żółtka wymieszaj z cukrem. Białka odłóż.

Do masła dodawaj żółtka z cukrem stopniowo, po łyżce, ciągle ubijając. Każda porcja musi się wchłonąć przed dodaniem następnej.

Dodaj twaróg — po łyżce, miksując na wolnych obrotach. Nie spiesz się. Masa musi być gładka jak krem.

Wsyp mąkę i ekstrakt waniliowy — wymieszaj łopatką.

Białka ubij na sztywną pianę (czysta miska, suche trzepaczki!). Dodaj pianę do masy serowej w 3 porcjach, za każdym razem delikatnie mieszając łopatką od dołu do góry.

Przelej masę do formy. Stuknij formą o blat 2–3 razy, żeby uwolnić pęcherzyki powietrza.

Piecz 60 minut w 180°C. Nie otwieraj piekarnika!

Po pieczeniu wyłącz piekarnik, uchyl drzwiczki na szparę i zostaw sernik na 2 godziny do powolnego ostygnięcia.

Po ostygnięciu przenieś do lodówki na minimum 4 godziny (najlepiej na noc). **Złota rada:** Twaróg musi być trzykrotnie mielony — ani razu mniej. Jeśli kupujesz gotowy z wiaderka, sprawdź, czy na opakowaniu jest napisane "trzykrotnie mielony." Grudkowaty twaróg = grudkowaty sernik. Nie ma drogi na skróty. **Uwaga:** Sernik wiedeński ZAWSZE lekko opadnie po wyjęciu z piekarnika — to normalne! Wyrasta jak suflet dzięki ubitym białkom, a potem delikatnie siada. Opadnięcie o 1–2 cm to sukces, nie porażka.